Henüz 21 yaşında bulunun hükümdar, İstanbul'un fethine girişmeden önce halkın durumunu gözden geçirmek ister. Sabahın erken saatlerinde kıyafet değiştirerek tanınmaz bir halde Edirne pazarına çıkar.

 Girdiği dükkandan ikinci bir müşteri olarak mal almak isteyince, dükkan sahibi; " Ben bu sabah siftahımı yaptım. İstediğinizi komşu dükkandan alınız" der.

 Fatih, Memnuniyet ile diğer dükkana gider. O tüccar da siftah yapmayan diğer dükkancıdan almasını ister. Fatih böylece tüm çarşıyı dolaşır; her esnafın, bir mal sattıktan sonra ikinci bir mal satmadan diğer komşu dükkanı düşünmesinden memnun olur.

 Hemen saraya dönerek şükür namazı kılar ve şöyle der: "Ey Allahım! Sana hamdolsun. Bana böyle birbirini düşünen bir milleti idare etmeyi nasip ettin. Ben bu millet ile değil Bizans'ı bütün dünyayı fethederim" diyerek fetih hazırlıklarına başlar.

 Fatih, Sırbistan hududuna dayandığı zaman Ortodoks olan Sırp Kralı Brankoviç, elçi göndererek, "Sırbistan idarenize terkedilirse hristiyan halka ve mezheplerine karşı nasıl davranırsınız?" diye sorar.

 Fatih Sultan Mehmet ise, "Herkesin dini inançlarını yaşamasına imkan tanırım" der. Fetih, bir silah zoru ve bilek gücü değil Allah için bir niyet ve gönül korudur.