Sultan İkinci Murad Han'ın oğlu Sultan İkinci Mehmed Han, 1429 senesinde Edirde'de Eski Saray'da sabaha karşı Hüma Hatun'dan dünyaya geldi.

 Sultan İkinci Murad, Kur'an-ı Kerim'den Sure-i Muhammed'i bitirmiş, Sure-i Feth'in ilk ayetlerine başlarken bir şehzadesinin dünyaya geldiğini müjdelediler. Şair padişah: " Ya, öyle mi, Elhamdülillah Ravza-i Murad'da bir gül-i Muhammedi açtı " dedi. Böylece şehzadenin ismini de koymuş oldu. Cuma günü, vezirlerin, emirlerin ve alimlerin hazır bulunduğu bir toplantıda, iki rekat şükür namazı kıldıktan sonra, kucağına verilen kundaklı bebeğin kulaklarına tekbir ve ezanla üçer defa " Mehmed bin Murad " diye seslendi.

 Hoca Sadeddin Tacut-Tevarih'de diyor ki:

 Fatih Sultan Mehmed Han'ın doğduğu sene yeryüzünde fevkaladelikler meydana gelmiştir. Doğduğu günlerde gündüz vakti gökyüzünde yıldızlar gecedeki gibi göründü. Büyük bir kuyruklu yıldız doğdu ve istanbul'un bir ucundan diğer ucuna kadar uzanmış gibi seyredildi. O sene doğan ocukların çoğu erkekti. Hayvanlar ikiz yavruladılar. Atların yavruları erkek, ahır hayvanlarının yavrularıda dişi oldu. Tarlalardaki hububat taneleri çok iri olup, bağ bahçeler meyve bolluğuna gark oldu. Tarihçi Hammer'de bir benzerini yazmıştır.

(Osmanlı Tarihi)

Babası Murat Hüdavendigarın Kosova'da şehit düşmesi üzerine muharebe sahasında hükümdar ilan edilen yegane padişahtır. Annesi Gülçiçek Hatun'dur. Hükümdar olduğu zaman 33 yaşındaydı.

 Kendisi büyük bir kumandan ve askeri deha sahibiydi. Harplerde süratle hareket ederdi. Murat Hüdavendigar'ın Karamanoğlu ile muharebesinde Rumeli askerinde kumanda eden Bayezid, zaferin kazanılmasında bilhassa müessir olmuştu.

 Bu harpteki sürat ve celadetinden dolayı kendisine Yıldırım ünvanı verilmiş ve bu lakap onun isminin ayrılmaz bir parçası ve şahsiyetinin de ifadesi olmuştur. Osmanlı hükümdarları içinde İstanbulu ilk defa 1391 yılında kuşatan odur. 1395 yılında ikinci, 1396'da üçüncü ve 1400 yılında da dördüncü defa tekrar kuşatmıştır.

 Yıldırım Bayezid, cesur ve mahir bir kumandan, güçlü kuvvetli bir silahşör, sert ve şiddetli bir asker, dirayetli bir hükümdardı. Bunun yanında fevkalade hassas mizaca sahipti. Emir Timur'un Sivas'ı tahrip etmesi ve oğlu Ertuğrul'un da bu esnada ölmüş olduğu sırada kaval çalan bir çobana " Çal çoban çal! Ne Ertuğrul gibi oğlun öldü, ne de Sivas gibi kalen yıkıldı! " demiş, gözyaşlarını tutamamıştı.

(Rahmetullahi aleyh)